بسم الله الرحمن الرحیم

آنچه لازم است بیاموزیم

(نوشته چارلی چاپلین)

ترجمه ی تهمینه مهربانی

آموخته ام که:

با پول می شود خانه خرید ،ولی آشیانه نه؛ می شود رختخواب خرید، ولی خواب نه ؛ می شود ساعت خرید ؛ولی زمان نه ؛می شود مقام خرید ،ولی احترام نه؛ می شود کتاب خرید ،ولی دانش نه؛می شود دارو خرید، ولی سلامتی نه و بلاخره می شود قلب خرید، ولی عشق نه .

آموخته ام که:

تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند ،کسی است که من می گوید تو مرا شاد کردی.

آموخته ام که:

هر گز نباید به هدیه ای که کودک به انسان می دهد، نه گفت.

آموخته ام که:

همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم ،دعا م کنم.

آموخته ام که:

مهم نیست که زندگی تا چه حد از شما انتظار جدی بودن را دارد،همه ی ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه ای با او جدی نباشیم.

آموخته ام که:

گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد، فقط دستی است برای گرفتن و قلبی است برای فهمیدن.

آموخته ام که:

راه رفتن در کنار پدرم در یک شب تابستانی در کودکی ، شگفت ترین خاطره در بزرگ سالی است.

آموخته ام که:

زندگی مثل یک دستمال لوله ای است ، هرچه به انتهایش نزدیک تر می شویم ،سریع تر حرکت می کند.

آموخته ام که:

پول شخصیّت نمی خرد.

آموخته ام که:

تنها اتّفاقات کوچک روزانه هستند که زندگی را تماشایی می کنند.

آموخته ام که:

خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید،پس چه چیزی باعث شد که من بیندیشم ، می توانم همه چیز را در یک روز به دست بیاورم.

آموخته ام که:

چشم پوشی از حقایق ، آن ها را تغییر نمی دهد.

آموخته ام که:

این عشق است که زخم ها را شفا می دهد نه زمان.

آموخته ام که:

وقتی با کسی روبرو می شویم، از ماانتظار لبخندی را دارد.

آموخته ام که:

زندگی دشوار است ، امّا من از او سخت ترم .

آموخته ام که:

فرصت ها هیچ گاه از بین نمی روند ، بلکه شخص دیگری که فرصتی را از دست داده است ، فرصت از دست رفته ی ما را تصاحب خواهد کرد.

آموخته ام که:

آرزویم این است که قبل از مرگ مادرم یک بار دیگر به او بگویم ، دوستش دارم.

آموخته ام که:

لبخند ارزان ترین راهی است که می شود با آن ، نگاه را وسعت داد.